VIN (Vehicle Identification Number) to unikalny, 17-znakowy identyfikator każdego pojazdu samochodowego. Można go porównać do numeru PESEL dla samochodu — każde auto produkowane od 1981 roku posiada własny, niepowtarzalny VIN.
Skąd pochodzi standard VIN?
Standard VIN został wprowadzony przez NHTSA (National Highway Traffic Safety Administration) w USA w 1981 roku i szybko przyjął się na całym świecie. Obowiązuje dla aut produkowanych od 1981 roku. Starsze pojazdy mogą mieć krótsze lub niestandardowe numery identyfikacyjne.
Z czego składa się VIN?
VIN ma dokładnie 17 znaków — cyfry (0–9) i wielkie litery (A–Z) z wyjątkiem I, O i Q (które mogłyby być mylone z 1, 0 i innymi znakami).
Dzieli się na trzy sekcje: WMI (3 znaki) — producent i kraj, VDS (5 znaków) — specyfikacja pojazdu, VIS (9 znaków) — rok, fabryka, numer seryjny.
Gdzie znaleźć VIN w samochodzie?
VIN możesz znaleźć w kilku miejscach: na tabliczce przy szybie czołowej (od strony kierowcy, widoczne z zewnątrz bez otwierania drzwi), w progu lewych drzwi (na naklejce lub tabliczce), pod maską na bloku silnika lub tabliczce VIN, w dowodzie rejestracyjnym i na polisie ubezpieczeniowej.
Wszystkie numery powinny być identyczne — rozbieżności sugerują ingerencję.
Do czego służy VIN?
VIN służy do: identyfikacji pojazdu przez producenta, ubezpieczycieli i policję, sprawdzenia historii pojazdu (wypadki, kradzieże, serwis), weryfikacji danych technicznych przed zakupem, zamawiania oryginalnych części zamiennych (VIN jednoznacznie określa specyfikację), rejestracji i ubezpieczenia pojazdu.
Czy VIN można sfałszować?
Technicznie tak — ale jest to przestępstwo i stosunkowo łatwe do wykrycia. Tabliczki VIN mają zabezpieczenia: folie holograficzne, bity mechanicznie w nadwoziu, powiązanie z bazami danych.
Dlatego przy zakupie używanego auta warto sprawdzić spójność numerów we wszystkich miejscach oraz zweryfikować je z bazami online — np. bezpłatnym dekoderem AutoVino.pl.